AMAÇ
Kolorektal kanser ABD’de kanser ölümlerinin en sık ikinci
nedenidir.
Kolorektal kanser taramasının amacı adenokarsinomların erken
evrede saptanması ve kolorektal kanser gelişiminde prekürsör
konusunda genel kabul olan adenomatöz poliplerin saptanması ve
çıkarılmasıdır.
Tarama hem gizli hastalığa daha uygun evrede tanı koyarak hem de
prekürsör lezyonları çıkartıp hastalığı önleyerek kolorektal
mortalite ve morbiditeyi azaltır.
Screening for Colorectal Cancer: U.S. Preventive Services Task
Force Recommendation Statement
U.S. Preventive Services Task Force* 4 November 2008 | Volume
149 Issue 9


6 Kasım 2008’de USPSTF kolorektal tarama
önerilerini güncellemiştir
Yeni USPSTF önerilerine göre
Daha yeni, yüksek sensitiviteli GGKT, interval GGKT+
sigmoidoskopi ya da kolonoskopi kullanarak tarama öneriliyor.
50 yaşından beri sürekli negatif taraması olan 76-85 yaşındaki
kişilerde rutin taramaya karşı.
85 yaş üzerinde taramaya karşı
Tarama Aralıkları
Tarama aralıkları konusunda özel öneriler olmamakla birlikte
USPTSF bir model çalışma yaptırmış ve üç rejiminde yaşam yılı
kazanımında eş etkinlikte
olduğunu bulmuştur.
Yılda bir
yüksek sensitiviteli GGKT
Her 5 yılda bir sigmoidoskopi ile birlikte her 3 yılda bir
yüksek sensitiviteli GGKT
10 yıl ara ile kolonoskopi
USPSTF fekal DNA testi ya da bilgisayarlı tomografik kolonoskopi
kullanımını önermek için yeterli bilgi olmadığına karar
vermiştir.

Önerilerin Özeti ve Kanıt
USPSTF kolorektal kanser taramasının GGKT, sigmoidoskopi ya da
kolonoskopi kullanarak 50 yaşta başlayarak 76 yaşa kadar
yapılmasını önermektedir.
Öneri derecesi A
USPSTF 76-85 yaş arası erişkinlerde rutin kolorektal taramaya
karşıdır. Birey hastada kolorektal kanser taramasını destekleyen
özellikler olabilir.
Öneri derecesi C
USPSTF 85 yaşından büyük erişkinlerde kolorektal kanser
taramasına karşıdır.
Öneri derecesi D
USPSTF Bilgisayarlı tomografik kolonografi ve fekal DNA testinin
yarar ve zararını değerlendirmek için yeterli kanıt olmadığına
karar vermiştir.
Öneri derecesi I
Tarama testlerine bağlı zararlar
Kolonoskopi
Kanıtlar kolonoskopinin zararlarını tahmin için yeterlidir.
ABD’de 10 000 girişimde 3.8 oranında kolon perforasyonu ortaya
çıkmaktadır. Ciddi komplikasyonlar — kolonoskopiye bağlanan
ölümler ya da perforasyon, majör kanama, divertikülit, şiddetli
abdominal ağrı ve kardiyovasküler olayları içeren hastaneye
yatış gerektiren yan etkiler olarak tanımlanan — önemli oranda
daha sık görülür. 10 000 girişimde 25 olarak ortaya çıkmaktadır.
Fleksibl
Sigmoidoskopi
Yaklaşık olarak 10 000 girişimde 3.4 oranında ciddi komplikasyon
ortaya çıktığına dair kanıtlar yeterlidir.
Gaita
testleri
Gaita testine bağlı zarar ortaya çıktığına dair kanıt
yoktur.
BT kolonografi:
BT kolonografi kolondan daha fazla bölgeyi görüntüler. İlk
BT kolonografisini yaptıran kişilerin %16’dan daha fazlasında
ileri test gerektiren kolon dışı anormallikler bulunmuştur.
Bu anormallikleri tanımlamanın klinik sonuçlarını değerlendirmek
için kanıt uygun değildir ancak hem yarar hem de zarar
potansiyeli vardır. Potansiyel zararlar klinik önemi olmayabilen
tesadüfen bulunan lezyonlar için yapılan ek tanısal testlerden
ve girişimlerden kaynaklanır. Bu ek testler de hasta için
potansiyel yüktür ve sağlık sistemini olumsuz olarak etkiler.
Araştırma ortamlarında BT kolonografi ile ilişkili olan
perforasyon için risklerin 10 000 BT kolonografi için 0-6 olduğu
tahmin ediliyor. Ancak bu tahminler çalışmaların semptomatik
popülasyonu içermesi nedeni ile taranan popülasyonda beklenenden
daha yüksek olabileceği öngörülüyor.
Kanseri saptamaya uygun olanlarla (kolonoskopi, fleksibl
sigmoidoskopi, gaita testleri) farklı kolorektal tarama
testlerinin rölatif sensitivite ve spesivitesi aşağıdaki gibi
betimlenir.
Sensitivite:
GGK (Hemoccult II) < fekal immünokimyasal testler
GGK SENSA + fleksibl sigmoidoskopi < kolonoskopi
Spesivisite:
GGK SENSA < immünokimyasal testler
GGK II < flekibl sigmoidoskopi = kolonoskopi
Kolorektal kanser taraması kanserin erken evrede saptanıp tedavi
edilmesi ve adenomatöz poliplerin saptanıp çıkarılmasına bağlı
olarak mortaliteyi azaltır.
Bu mekanizmaların mortaliteyi azaltmaya katkısının derecesi
bilinmiyor. Ancak erken evre kanserlerin saptanıp çıkartılması
ile sonuçlanan ilk taramasonrası 10 yıl içinde kolorektal kanser
mortalitesinde büyük oranda azalma olmuştur.
Kolonoskopi kolorektal kanserden mortaliteyi azaltan herhangi
bir tarama programında gerekli adımdır. Mortalitedeki bu azalma
kolonoskopiye bağlı önemli morbiditenin harcamalarından
kaynaklanır.
Kanıtlar halen farklı yaş grupları ya da biyopsili ya da
biyopsisiz yapılan muayeneler için kolonoskopi ile bağlantılı
morbiditenin ayırıcı tahminine izin vermiyor.
Kolorektal kanserden korunmada diğer
yaklaşımlar
Diyet yaklaşımları: Kırmızı et ve alkol tüketiminden
kaçınma lifden çok zengin diyetin kolorektal adenoma riskini
azalttığı ileri sürülüyor ancak kanıt yok.
Bazı NSAİİ’ların kolon adenomlarını gerilettiği ve insidansını
azaltma ile ilişkilidir ancak asemptomatik kişilerde günlük
NSAİİ kullanmanın zararı nedeni ile USPSTF riskte olmayan
kişilerde bu kullanıma karşıdır.
Diğer grupların önerileri 1
Mart 2008’de American Cancer Society, U.S. Multi-Society
Task Force on Colorectal Cancer, ve American College of
Radiology kolorektal kanser taramasına 50 yaşında başlama
önerisine katılmışlardır.
Yüksek sensitiviteli GGKT ya da fekal immünokimyasal test: Yılda
bir
Fleksibl sigmoidoskopi: 5 yılda bir
Çift kontrast baryumlu grafi 5 yılda bir
BT kolonografi (gerçek kolonoskopi): 5 yılda bir
Kolonoskopy: 10 yılda bir
Özel olarak belirlenmemiş aralıklarla Fekal DNA
Kaynak:
http://caonline.amcancersoc.org/cgi/reprint/58/3/130
Diğer grupların önerileri 2
American College of Obstetricians and Gynecologists
kolonoskopiyi tercih edilen yöntem olarak önerir.
2001’de Canadian Task Force on Preventive Health Care yılda ya
da iki yılda bir GGKT için iyi derecede kanıt olduğuna ve 50 yaş
üzeri asemptomatik kişilerin PSM’e fleksibl sigmoidoskopiyi
dahil etmek için makul derecede kanıt olduğuna karar vermiştir.
(
www.cmaj.ca/cgi/reprint/165/2/206 ).
American College of Physicians, American Academy of Family
Physicians, American College of Preventive Medicine, and Centers
for Disease Control and Prevention benzer önerileri ya da USPSTF
önerilerini yayınlamışlardır.