NEONATAL PNÖMONİ 

İntrauterin (Kongenital) Pnömoniler

İlk 2-3 gün içinde, genellikle ilk saatlerde başlayan mortalitesi yüksek pnömonilerdir. EMR, korioamniyonit ve enfekte amniyon sıvısının aspirasyonu kongenital pnömoniye yol açar. Bu tip pnömonide etkenler annenin vaginasında bulunan Grup B str., Gr (-) bakteriler ve Klamidya trahomatisdir. Enfeksiyon transplasental yolla da geçebilir. CMV, adenovirus, kabakulak, herpes simpleks, toksoplazma ve listeria bu yolla pnömoni yapar. 

İU pnomonili bebekler ölü doğabilecekleri gibi, tedavi edilmediklerinde ilk 24 saat içinde ölebilirler. Solunum genellikle takipneiktir, retraksiyonlar vardır. Termlerde ateş görülürken, pretermlerde hipotermi vardır. FM bulguları değişkendir. Yer yer kaba raller duyulabilir. Bu bulgular 12-48 saatte çıkabileceği, hiç çıkmayabilir. Hastalarda sepsis ve kalp yetmezliği bulguları gelişebilir.

Perinatal Pnömoniler

Bu dönemde gelişen pnömoninin patogenezi neonatal sepsise benzer. Enfekte amniyon sıvısının aspirasyonuna bağlıdır. Bunlarda pnömoni sıklıkla bronkopnömoni veya interstisyel tiptedir. Bulgular genellikle bir iki günde ortaya çıkar.

Doğum sonrası gelişen (akkiz) pnömoniler

Hastane ortamından, sağlık personelinden veya anneden alınarak gelişebilir. Etkenler Grup A, B veya G str.lar, Gr (-) basiller, S. aureus, P. aeruginosa veya viruslar (RSV, adeno) dır. Trakeoözefageal fistül, koanal atrezi gibi anomalileri olanlarda pnömoni gelişme riski fazladır.

Klamidya pnömonisinde bulgular genellikle YD döneminin sonuna doğru ortaya çıkar. Bu hastalarda genellikle 2. hf. dan sonra görülen konjonktivit öyküsü vardır. Hastanın radyolojik bulguları klinik bulgulara göre daha ağırdır.

Stafilokokus aureus ve Klebsiella pnömonia akciğerde mikroapselere ve ampiyeme yol açabilir. Pnömatoseller stafilokok pnömonilerinde sıktır, ancak E. coli ve klebsiella pnömonilerinde de görülebilir. RDS’de oluşan hiyalen membranlar grup B streptokok pnömonilerinde, nadiren H. influenza ve gram (-) lerde görülebilir.

Tanı: Kongenital pnömonilerde akciğer grafisinde kaba dansiteler veya diffüz retikülo-granüler görünüm olabilir. Özellikle grup B strertokok pnömonilerinde RDS’deki gibi diffüz retikülonodüler görünüm ve hava bronkogramları olabilir.

Mikrobiyolojik inceleme için derin trakeal aspirasyon kültürleri tanıda değerlidir. Boğaz ve nazofarinks kültürleri doğru sonuç vermez. Plevral efüzyon varsa ve etken belirlenemişse torasentez düşünülebilir. Sepsis düşünülüyorsa kan, BOS ve idrar kültürleri alınmalıdır.

Tedavi: Penisilin + Aminoglikozid kombinasyonu başlanır.  Ağır vakalarda 3. kuşak sefalosporin eklenir. Stafilokok düşünülüyorsa metisilin veya oksasilin, dirençli vakalarda vankomisin verilir. Pseudomonas tedavisinde piperasilin+tobramisin veya seftazidim+amikasin kombinasyonları kullanılabilir. Klamidyada eritromisin verilir.